Η κρίση της τοπικής αυτοδιοίκησης στην Άρτα δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια, ούτε με αναμονή μέχρι την ώρα της κάλπης. Απαιτεί την ενεργοποίηση της ίδιας της κοινωνίας, πριν να είναι αργά, για την ανάδειξη ανθρώπων ικανών, αξιόπιστων και πραγματικά χρήσιμων στον τόπο.

Τα τελευταία 15-20 χρόνια, σε επίπεδο Άρτας, πολλά από τα πρόσωπα που ασχολήθηκαν ή ασχολούνται με την τοπική αυτοδιοίκηση, που χειρίστηκαν ή χειρίζονται τις τύχες των δήμων της περιοχής, πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του ρόλου τους, δεν άφησαν ουσιαστικό αποτύπωμα, δεν υπηρέτησαν όπως θα έπρεπε το καλώς εννοούμενο κοινό συμφέρον.
Οι περισσότεροι αντιμετώπισαν την αυτοδιοίκηση είτε ως χώρο βιοπορισμού, είτε ως όχημα προσωπικών φιλοδοξιών, είτε ως πεδίο εξυπηρέτησης ατομικών ή άλλων συμφερόντων. Και το αποτέλεσμα το βλέπουμε όλοι. Η Άρτα έχει πατώσει οικονομικά και κοινωνικά, ενώ ορατές προοπτικές ουσιαστικής αλλαγής δεν φαίνονται στον ορίζοντα.
Οι συνενώσεις των δήμων, μαζί με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, μετέτρεψαν τους δήμους της περιοχής σε θερμοκήπια αυτοδιοικητικών προσώπων, που πολλές φορές η σχέση τους με την αυτοδιοίκηση είναι χειρότερη και από εκείνη του φάντη με το ρετσινόλαδο. Έτσι, άνθρωποι ικανοί, άξιοι και κατάλληλοι αποφεύγουν να αναμιχθούν, απομακρύνονται ή αποστασιοποιούνται, πολλές φορές παρά τη θέλησή τους. Και αυτό τους στενοχωρεί, γιατί γνωρίζουν ότι θα μπορούσαν να προσφέρουν.
Αυτούς ακριβώς τους ανθρώπους χρειάζεται σήμερα η Άρτα.
Χρειάζεται πρόσωπα που δεν έχουν ανάγκη την αυτοδιοίκηση για να ζήσουν. Πρόσωπα χωρίς αδυναμίες πλουτισμού, χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς ροπές εξυπηρέτησης συμφερόντων. Πρόσωπα ζυμωμένα με την τοπική κοινωνία και την αυτοδιοίκηση, καταξιωμένα επαγγελματικά και κοινωνικά, φερέγγυα, αξιόπιστα, με λόγο που είναι συμβόλαιο. Πρόσωπα που ο λόγος τους είναι λύρα Αγγλίας.
Και επειδή τα λόγια χωρίς προτάσεις δεν αρκούν, ο «Παρατηρητής», εντελώς αυθαίρετα αλλά καθαρά, δεν θα μείνει μόνο στη διαπίστωση. Στο επόμενο διάστημα θα προχωρήσει και σε συγκεκριμένες αναφορές προσώπων που πληρούν αυτές τις προϋποθέσεις, γιατί η συζήτηση πρέπει να αποκτήσει περιεχόμενο και ουσία.
Τέτοια πρόσωπα χρειάζεται η Άρτα. Και τέτοια πρόσωπα πρέπει η ίδια η κοινωνία να τα αναζητήσει, να τα ενθαρρύνει και, όταν χρειαστεί, να τα επιβάλει με τη θέλησή της.

«Π»