ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΑΡΤΑΣ -

Οι ενημερωτικές εκπομπές των τηλεοπτικών καναλιών, που ούτε ο Θεός δεν τις κάνει πλέον ενημερωτικές, αντιμετωπίζουν οξύ πρόβλημα συγκρότησης πολιτικών πάνελ.

Το 90% όσων ασχολούνται πραγματικά και συστηματικά με την πολιτική αποφεύγουν την έκθεσή τους σε τέτοιες καταστάσεις, σε ξεκατινιάσματα και κοκορομαχίες που έχουν καταντήσει περισσότερο σκέτς θεατρικών παραστάσεων παρά πολιτικός διάλογος. Και το υπόλοιπο 10% που ανταποκρίνεται, πολλές φορές αγγαρεία κάνει.

Αυτό το κενό, λοιπόν, κάποια κόμματα της αντιπολίτευσης επιχειρούν να το καλύψουν βαφτίζοντας στελέχη και μέλη τους «αναπληρωτές» διαφόρων τομεαρχών. Ανθρώπους που, σε αρκετές περιπτώσεις, η σχέση τους με την πολιτική είναι περίπου ίδια με εκείνη του φάντη με το ρετσινόλαδο.

Έτσι, τα κόμματα ανταποκρίνονται στα καλέσματα των καναλιών και τα κανάλια σερβίρουν πολιτική επικαιρότητα σαν να μοιράζουν πιτόγυρα και πίτσες: γρήγορα, πρόχειρα και ό,τι υπάρχει διαθέσιμο.

Και κάπως έτσι αποκτούν όλοι έναν κομματικό τίτλο. Όλοι γίνονται κάτι. Αναπληρωτές τομεάρχες, αναπληρωτές υπευθύνων, αναπληρωτές συντονιστών, αναπληρωτές επί παντός επιστητού.

Χτίζονται βιογραφικά, καταγράφονται τηλεοπτικές εμφανίσεις και μπαίνουν υποθήκες για μελλοντικά πολιτικά βολέματα.

Μάλιστα, σε ορισμένα κόμματα, οι αναπληρωματικοί κοντεύουν να είναι πενταπλάσιοι από τους... βασικούς! Σε λίγο θα ψάχνουμε τους τομεάρχες ανάμεσα στους αναπληρωτές τους.

Των αναπληρωματικών οι καιροί και οι καιροί των αναπληρωματικών.

Και μετά αναρωτιούνται κάποιοι γιατί κόμματα και μέσα ενημέρωσης πατώνουν στις δημοσκοπήσεις όταν οι πολίτες ερωτώνται για την αξιοπιστία τους.

Περί ποιότητας, βέβαια, ούτε λόγος.

Τώρα, αν μας προκύψουν και αναπληρωματικοί των αναπληρωματικών, τότε δεν θα μιλάμε πλέον για πολιτική στελέχωση.

Θα μιλάμε για πολιτική επιδημία.

 

«Π»

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >