ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΑΡΤΑΣ -

Αντιδρούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης στα σχέδια που προωθεί η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας και τη βελτίωση της λειτουργίας των υπηρεσιών ύδρευσης.

Μιλούν για «ξεπούλημα του νερού» και επικαλούνται ότι το νερό αποτελεί κοινωνικό αγαθό, προστατευόμενο και από το Σύνταγμα.

Στην πραγματικότητα, τέτοιος κίνδυνος δεν προκύπτει από τις προωθούμενες αλλαγές. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που η αντιπολίτευση επενδύει σε συνθήματα και φόβους, αναζητώντας αφορμές για να δικαιολογήσει την πολιτική της στάση, ακόμη και όταν αυτή αγγίζει τα όρια του κωμικού.

Η ιστορία έχει ήδη δώσει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το 1979, όταν θεσμοθετήθηκαν οι Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ), οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις είχαν ταχθεί απέναντι στην ίδρυσή τους. Στην Άρτα, κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για τη δημιουργία της ΔΕΥΑ Άρτας, καταψήφισαν τη σχετική πρόταση. Η απόφαση εγκρίθηκε χάρη στη συνεργασία δημοτικών συμβούλων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, έπειτα από πρωτοβουλία του τότε δημάρχου Νίκου Σιμεντζή και του επικεφαλής της αντιπολίτευσης Κώστα Βάγια.

Χάρη σε εκείνη την απόφαση δημιουργήθηκε η ΔΕΥΑ Άρτας, κατασκευάστηκε σύγχρονο αποχετευτικό δίκτυο, καταργήθηκαν οι βόθροι, επεκτάθηκε η ύδρευση και βελτιώθηκε ουσιαστικά η ποιότητα ζωής των Αρτινών. Αν τότε είχε επικρατήσει η λογική της στείρας άρνησης, η Άρτα θα είχε μείνει για δεκαετίες πίσω.

Σήμερα φαίνεται να επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο. Αντί για μια σοβαρή συζήτηση γύρω από τη λειψυδρία και τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, επιλέγεται η κινδυνολογία. Και όταν η πολιτική αντιπαράθεση στηρίζεται στον φόβο αντί στην ουσία, δεν γίνεται μόνο κωμική, μπορεί να αποδειχθεί και επιζήμια.

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί και η στάση του ΠΑΣΟΚ. Ένα κόμμα που ιστορικά συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία των ΔΕΥΑ, σήμερα δείχνει να συμπορεύεται με τη γενικευμένη άρνηση, αντί να υπερασπίζεται μια μεταρρύθμιση που το ίδιο κάποτε στήριξε.

Μιας και η βελόνα για το συγκεκριμένο κόμμα δεν φαίνεται να κινείται προς τα πάνω, δεν τρυπιένται με βελόνα… μπας και ξυπνήσουν;

«Π»

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >