Κάποια μέρα, που ο Θεός ήταν στα χάι του, λέει σε έναν Έλληνα:

 

«Πες μου τι θέλεις να σου κάνω για να είσαι ευτυχισμένος. Αλλά το ίδιο, και στο διπλάσιο, θα κάνω και στον γείτονά σου».

Και ο Έλληνας απάντησε:

«Να μου βγάλεις το ένα μάτι».

Απίστευτο μίσος!

Παρουσιαστής σε τηλεοπτικό κανάλι, που υπάρχει μόνο για να κοντράρει εμμονικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, πρώην νεοδημοκράτης, δικηγόρος, πρώην βουλευτής, πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας και με πολλά ακόμη «πρώην», που τα κέρδισε από αυτό το κόμμα, με περισσή άνεση και κουτοπονηριά, αρχικά έπλεξε το εγκώμιο του Πρωθυπουργού. Στη συνέχεια τον στόλισε με πολιτικά μειονεκτήματα, ακολούθως ακύρωσε όλες τις πολιτικές που εφάρμοσε και κατέληξε ότι το 75% του λαού θέλει την αλλαγή του. Και αναρωτήθηκε γιατί αυτό δεν γίνεται στην κάλπη.

Το ίδιο, απονενοημένα, συμβουλεύει και τον ψηφοφόρο.

Είναι βέβαιο ότι δεν θέλεις πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη, γιατί, κατά τη γενική παραδοχή τους, είναι ανεπαρκής. Στις ερχόμενες εκλογές, όμως, έχεις να διαλέξεις αυτόν που θέλεις και σου κάνει. Σου δίνεται απλόχερα αυτή η δυνατότητα. Ψηφίζεις έναν από όλους τους άλλους, πλην του Μητσοτάκη.

Ο Αντώνης Σαμαράς κάνει κόμμα όχι για να ξαναγίνει ο ίδιος πρωθυπουργός, αλλά για να χάσει ο Μητσοτάκης. Τέτοιο μίσος στο όνομά του.

Πιο ανεκτικά, αλλά με τον ίδιο στόχο, κινείται και ο Νίκος Ανδρουλάκης του ΠΑΣΟΚ. Να φύγει ο Μητσοτάκης και εγώ ας πάψω να είμαι αρχηγός του ΠΑΣΟΚ.

Τα ίδια και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Κυριάκος Βελόπουλος, η Αφροδίτη Λατινοπούλου και όλο το υπόλοιπο κακό συναπάντημα της Βουλής, πλην του ΚΚΕ.

Αντιμητσοτακισμός αρρωστημένος και ανίατος.

Σε όλη αυτή την πολιτική ζούγκλα ξεχωρίζει μόνο ο Αλέξης Τσίπρας. Ο πρώην πρωθυπουργός, πιο έμπειρος πλέον και πολιτικά σοφότερος, δεν παρασύρθηκε σε αυτόν τον πολιτικό κατήφορο και είπε ότι η χώρα χρειάζεται άλλες πολιτικές και όχι άλλη κυβέρνηση.

Από τους παραπάνω, στην κάλπη ποιος θα είναι ο κερδισμένος;

Σίγουρα η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Και πιθανότατα ο Αλέξης Τσίπρας, που μίλησε πολιτικά και όχι τρελαμένα.

Διότι σήμερα ακόμη και ο Έλληνας ψηφοφόρος θέλει και τα δύο του μάτια. Ο αντιμητσοτακισμός, από μόνος του, του είναι αδιάφορος έως και αποκρουστικός.

Η αλλαγή πολιτικής και όχι απλώς η αλλαγή κυβέρνησης είναι επιχείρημα. Είναι άποψη που πείθει και δεν απωθεί.

Και μάλλον έτσι θα μιλήσει και η επόμενη κάλπη.

 

«Π»

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΡΘΡΩΝ

Go to top