

Κατά αραιά διαστήματα, όταν πέφτει και κανένα «κόκαλο» στην Άρτα από το ψαχνό που τρώνε τα Γιάννενα, ο Περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέκος Καχριμάνης βγαίνει να πανηγυρίσει και να μεγαλοστομήσει, σαν οπαδός ποδοσφαιρικής ομάδας που πήρε πρωτάθλημα.
Και το κάνει ανερυθρίαστα. Την ώρα που, συνειδητά και καλά διαβασμένος, δεν νοιάζεται ουσιαστικά για την περιοχή μας. Ούτε για τα μεγάλα της ζητήματα. Ούτε για τα προβλήματά της. Ούτε για τον κόπο και το κόστος που πληρώνει χρόνια τώρα η Άρτα.
Και το «δεν νοιάζεται» είναι επιεικής χαρακτηρισμός για την περίπτωσή του.
Διότι ο Αλέκος Καχριμάνης, αυτός ο εν λόγω «ογκόλιθος» της Ηπείρου, λειτουργεί πρωτίστως με γνώμονα τα συμφέροντα των Ιωαννίνων και δευτερευόντως, αν περισσέψει κάτι, για την υπόλοιπη Περιφέρεια. Για την Άρτα, την Πρέβεζα και τη Θεσπρωτία μένουν τα τρίμματα.
Όλα για τα Γιάννενα και ό,τι περισσέψει για τους άλλους.
Και για να εφαρμόζει αυτές τις πολιτικές, βρίσκει πολιτικά «γιουσουφάκια» που χειροκροτούν, σιωπούν και ακολουθούν. Και μέσα από αυτές τις πολιτικές, όπως συχνά καταγγέλλεται ακόμη και από εφημερίδες των Ιωαννίνων, κάνει και τις δικές του δουλειές.
Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Στρατόπεδο Παπακώστα
Από το 2021, όταν επισήμως παραχωρήθηκε το στρατόπεδο Παπακώστα για διοικητήριο και άλλες χρήσεις, δεν προχώρησε απολύτως τίποτα. Επικαλέστηκαν τον χαρακτηρισμό ενός κτηρίου ως μνημείου. Ενός κτηρίου που, σύμφωνα με όσα έχουν αναφερθεί, είχε ήδη κατεδαφιστεί.
Καμία ουσιαστική ενέργεια. Καμία πραγματική πρόοδος. Καμία πίεση για να λυθεί το θέμα.
Και το άκρον άωτον της αδιαφορίας είναι ότι από τον Γενάρη του 2027, σύμφωνα με την παραχώρηση, θα πρέπει να πληρώνουμε και ενοίκιο για τον χώρο. Δηλαδή, αντί να γλιτώσουμε ενοίκια που πληρώνονται σε ιδιώτες, κινδυνεύουμε να πληρώνουμε και παραπάνω.
Διπλή γεφύρωση του Αράχθου
Εδώ έχουμε το άλλο μεγάλο πανηγύρι.
Η ανάδειξη της εταιρείας ΕΡΓΟΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΑΤΡΩΝ ΑΤΕ ως προσωρινού αναδόχου για τη διπλή γεφύρωση του Αράχθου παρουσιάζεται σήμερα ως μεγάλη επιτυχία της Περιφέρειας Ηπείρου.
Όμως πίσω από τα πανηγύρια του Αλέκου Καχριμάνη υπάρχει μια πολιτική πραγματικότητα που δεν αλλάζει.
Η σημερινή «διπλή γεφύρωση» δεν είναι δικό του έργο.
Η πρόταση για νέα παράλληλη γέφυρα δίπλα στην υπάρχουσα είχε κατατεθεί δημόσια ήδη από το 2019 από τον πρώην υφυπουργό ΠΕΧΩΔΕ Θεόδωρο Κολιοπάνο, ο οποίος χαρακτήριζε λανθασμένη και πολεοδομικά προβληματική τη λύση της γέφυρας Κεραματών και πρότεινε ως ορθότερη, ταχύτερη και οικονομικότερη επιλογή τη νέα γεφύρωση δίπλα στην παλιά.
Την ίδια ώρα, τα περίπου 8 εκατομμύρια ευρώ που χρησιμοποιούνται σήμερα είχαν εξασφαλιστεί χρόνια πριν, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με σημαντική συμβολή της τότε υπουργού και βουλευτή Άρτας Όλγας Γεροβασίλη. Όχι όμως για τη σημερινή διπλή γεφύρωση, αλλά για το έργο της νέας γεφύρωσης Άρτας – Κεραματών.
Και η προσπάθεια για τη γεφύρωση Κεραματών δεν ξεκίνησε χθες. Ήταν διαχρονικός σχεδιασμός των πρώην δημάρχων Πάνου Οικονομίδη και Γιάννη Παπαλέξη, ενώ στη συνέχεια προχώρησαν μελέτες, απαλλοτριώσεις και διαδικασίες ωρίμανσης, ώστε το έργο να φτάσει σε προχωρημένο στάδιο.
Και όμως, αντί η Περιφέρεια να διεκδικήσει επιπλέον χρηματοδότηση ώστε η Άρτα να αποκτήσει και δεύτερη νέα γέφυρα προς Κεραμάτες αλλά και αναβάθμιση της παλιάς γέφυρας, επελέγη ο εύκολος δρόμος: να μεταφερθούν τα ήδη εξασφαλισμένα χρήματα από το ένα έργο στο άλλο.
Ένας πραγματικός διεκδικητής δεν αφαιρεί έργα από έναν νομό για να παρουσιάσει άλλα ως «επιτυχία». Διεκδικεί και τα δύο.
Αντί γι’ αυτό, η Άρτα οδηγήθηκε τελικά σε μία μόνο λύση, αφού το ένα έργο ουσιαστικά αντικατέστησε το άλλο.
Και μέσα σε όλα αυτά, ο Αλέκος Καχριμάνης εμφανίζεται σήμερα περίπου ως «πατέρας» ενός έργου:
• που ως ιδέα είχε διατυπωθεί δημόσια χρόνια πριν από τον Θεόδωρο Κολιοπάνο,
• που χρηματοδοτικά βασίστηκε σε κονδύλια που είχαν εξασφαλιστεί επί ΣΥΡΙΖΑ και Όλγας Γεροβασίλη,
• και που στην πράξη χρηματοδοτήθηκε μεταφέροντας πόρους από τη γεφύρωση Κεραματών.
Η Άρτα κέρδισε πραγματικά ένα νέο μεγάλο έργο ή απλώς έχασε μια δεύτερη αναπτυξιακή προοπτική επειδή κάποιοι δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν να διεκδικήσουν περισσότερα;
Και ερχόμαστε στο σήμερα.
Στρατόπεδο ΒΕΡΣΗ
Εδώ ο Περιφερειάρχης τερμάτισε το ενδιαφέρον του για την Άρτα. Του κόστισε μόνο μια τζίφρα. Μια υπογραφή σε ένα δήθεν σχέδιο αξιοποίησης, το οποίο ούτε καν διάβασε, όπως ο ίδιος φέρεται να είπε στον Περιφερειακό Σύμβουλο Άλκη Παπαχρηστάκη.
Μια τζίφρα και εξόφλησε την Άρτα.
Οι ειδικοί και οι αρμόδιοι κάνουν λόγο για σημεία και τέρατα. Τεχνοκράτες, οικονομολόγοι, εργολάβοι και μηχανικοί μιλούν για προχειρότητες και αστοχίες που δεν χωρούν ούτε στην ιστοσελίδα μας.
Το ζητούμενο για τον κύριο Περιφερειάρχη, πολιτικά, φαίνεται να είναι ένα. Nα κοντύνουν όλοι οι άλλοι και να ψηλώσει ο ίδιος.
Μόνο που σε αυτή την ιστορία, για ακόμη μία φορά, μικραίνει η Άρτα.
Β.Σ.