ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΑΡΤΑΣ -

Παιχνίδια εξουσίας χωρίς σύνορα βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, με έναν και μοναδικό στόχο. Να φύγει ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την πρωθυπουργία, ανεξαρτήτως των συνεπειών που μπορεί να προκύψουν για τη χώρα και την πολιτική σταθερότητα.

Στο έργο αυτό θεατές είναι όλοι οι Έλληνες πολίτες. Πρωταγωνιστές, κατά την άποψή μας, είναι ισχυρά κέντρα επιρροής, με αιχμή τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχει, το Mega, τα «Νέα» και το «Βήμα». Δίπλα τους εμφανίζονται πρόθυμοι σύμμαχοι και συνοδοιπόροι πολιτικά πρόσωπα με διαφορετικές αφετηρίες αλλά κοινό παρονομαστή την αποδυνάμωση του σημερινού Πρωθυπουργού.

Ο Αντώνης Σαμαράς, του οποίου η σύγκρουση με την οικογένεια Μητσοτάκη έχει αποκτήσει πλέον ιστορικά χαρακτηριστικά, συνεχίζει να κινείται σε τροχιά ανοιχτής αντιπαράθεσης. Παράλληλα, ο Νίκος Δένδιας, ο «ατσαλάκωτος» υπουργός της κυβέρνησης, δεν κρύβει ότι αποτελεί ένα πολιτικό κεφάλαιο με φιλοδοξίες που ξεπερνούν το σημερινό του αξίωμα.

Στο ίδιο κάδρο προστίθενται και οι αρχηγοί των κομμάτων της αντιπολίτευσης, οι οποίοι αντιλαμβάνονται ότι η πολιτική τους επιβίωση και οι προοπτικές τους περνούν μέσα από την απομάκρυνση του Κυριάκου Μητσοτάκη από την εξουσία.

Το σχέδιο, όπως διαμορφώνεται, έχει συγκεκριμένη στόχευση: η Νέα Δημοκρατία να υποχωρήσει εκλογικά κάτω από το κρίσιμο όριο που θα της στερήσει τη δυνατότητα αυτοδύναμης διακυβέρνησης. Από εκεί και πέρα να ανοίξει ο δρόμος για κυβερνητικά σενάρια συνεργασιών, με πρόσωπο κοινής αποδοχής τον Νίκο Δένδια, ο οποίος θα μπορούσε να προταθεί ως πρωθυπουργός μιας μεταβατικής ή ευρύτερης κυβερνητικής σύνθεσης κατά την περίοδο της ελληνικής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πρόκειται για παιχνίδια εξουσίας απροκάλυπτα, αδίστακτα και σχεδιασμένα με γνώμονα πολιτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα. Και αν αυτά τα σχέδια ευδοκιμήσουν, δεν αποκλείεται να οδηγήσουν τη χώρα σε μια πολιτική κρίση με χαρακτηριστικά που θα κάνουν τις προηγούμενες να μοιάζουν ήπιες μπροστά στις πιθανές συνέπειες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνώριζε εδώ και καιρό ότι οι σχέσεις του με τον άλλοτε στενό του συνομιλητή Βαγγέλη Μαρινάκη είχαν διαρραγεί οριστικά. Ήξερε επίσης ότι μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργούσε νέες πολιτικές και επικοινωνιακές συμμαχίες απέναντί του. Ίσως θα έπρεπε να είχε θωρακιστεί καλύτερα απέναντι σε όσους ήταν έτοιμοι να αξιοποιήσουν κάθε αδυναμία και κάθε ευκαιρία.

Πολύ φοβούμαστε ότι στις επόμενες εκλογές τα πραγματικά διακυβεύματα δεν θα είναι η ακρίβεια, η οικονομία, τα σκάνδαλα, το κράτος δικαίου ή όσα κυριαρχούν σήμερα στην καθημερινή πολιτική αντιπαράθεση. Το βαθύτερο διακύβευμα θα είναι ποιος θα ελέγχει την εξουσία την επόμενη ημέρα και ποια συμφέροντα θα καθορίζουν τις εξελίξεις.

Και τότε, όπως συμβαίνει πάντα στη Δημοκρατία, η τελική απόφαση θα ανήκει στους πολίτες. Μόνο που μετά την απομάκρυνση εκ της κάλπης, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.

 

«Π»

• Επόμενο >