ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΑΡΤΑΣ -

Το ηλεκτρικό ρεύμα, κατά γενική παραδοχή, αποτελεί κοινωνικό αγαθό.

Ως τέτοιο, το δικαιούνται όλοι οι πολίτες, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης. Ακόμη και όσοι αποδεδειγμένα αδυνατούν να το πληρώσουν, δεν μπορεί να στερούνται ένα αγαθό που είναι απαραίτητο για την αξιοπρεπή διαβίωση.

Η πραγματική αξία του ηλεκτρικού ρεύματος, σε πολλές περιπτώσεις, δεν είναι αυτή που οδηγεί τους καταναλωτές σε αδιέξοδο. Το πρόβλημα είναι ότι ο τελικός λογαριασμός διογκώνεται από πλήθος επιβαρύνσεων που δεν σχετίζονται με την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας. Έτσι, για χιλιάδες νοικοκυριά, ο λογαριασμός γίνεται απαγορευτικός.

Αποτέλεσμα είναι πολλοί συμπολίτες μας να αδυνατούν να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις και κάποιοι να οδηγούνται ακόμη και στη ρευματοκλοπή. Οι περισσότεροι δεν είναι ούτε «τσαμπατζήδες» ούτε κακοπληρωτές. Είναι άνθρωποι που απλώς δεν μπορούν να πληρώσουν και ταυτόχρονα δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.

Η ευθύνη γι' αυτή την κατάσταση βαραίνει πρωτίστως το ίδιο το κράτος. Και αυτό γιατί, διαχρονικά, οι κυβερνήσεις μετέτρεψαν τους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας σε εισπρακτικούς μηχανισμούς για κάθε είδους επιβάρυνση. Στους λογαριασμούς προστέθηκαν δημοτικά τέλη, δημοτικοί φόροι, χρεώσεις υπέρ της ΕΡΤ, φόροι ακίνητης περιουσίας και κατά καιρούς διάφορες άλλες επιβαρύνσεις που δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την προμήθεια ηλεκτρικού ρεύματος.

Έτσι, σε πολλές περιπτώσεις, το μεγαλύτερο μέρος του λογαριασμού δεν αφορά την αξία του ρεύματος, αλλά χρεώσεις υπέρ τρίτων. Και όταν ένας πολίτης αδυνατεί να πληρώσει αυτές τις πρόσθετες επιβαρύνσεις, βρίσκεται αντιμέτωπος με τη διακοπή της ηλεκτροδότησης.

Είναι δίκαιο να στερείται ένας χαμηλοσυνταξιούχος, ένας άνεργος ή μια οικογένεια με σοβαρά οικονομικά προβλήματα το ηλεκτρικό ρεύμα επειδή δεν μπορεί να πληρώσει δημοτικά τέλη ή άλλες κρατικές χρεώσεις που ενσωματώθηκαν στον ίδιο λογαριασμό;

Πριν ακόμη δημοσιευθεί το παρόν άρθρο, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι τα τέλη καθαριότητας των δήμων θα αφαιρεθούν από τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος. Πρόκειται ασφαλώς για μια θετική εξέλιξη.

Γιατί όμως μόνο αυτά; Γιατί να εξακολουθούν να εισπράττονται μέσω του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος και οι υπόλοιπες κρατικές ή υπέρ τρίτων χρεώσεις;

Η συζήτηση για τις υψηλές τιμές του ρεύματος δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στα κέρδη των εταιρειών ενέργειας. Οφείλει να αφορά και τη διαχρονική επιλογή του κράτους να φορτώνει στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος κάθε λογής επιβάρυνση, μετατρέποντας ένα βασικό κοινωνικό αγαθό σε μηχανισμό είσπραξης.

Χρεώσεις του κράτους, ρευματοκλοπές, οι πολίτες... και όποιος τελικά αντέξει.

 

«Π»

 

 

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >