ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΑΡΤΑΣ -

Χρειάστηκαν δύο ολόκληρες δεκαετίες για να διαπιστωθεί, επισήμως πλέον, η ακαταλληλότητα των κτιρίων που στεγάζουν τα δικαστήρια της Άρτας. Και η διαπίστωση δεν ήρθε από κάποιον «γραφικό» παρατηρητή της τοπικής ζωής, αλλά από τους ίδιους τους συλλόγους των εργαζομένων και τον Δικηγορικό Σύλλογο Άρτας.

Μόνο που εδώ υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα μνήμης.

Το 2005, όταν επελέγη ο παραποτάμιος χώρος για τη μεταφορά και ανέγερση των δικαστηρίων, οι ίδιοι αυτοί φορείς πανηγύριζαν. Τότε η επιλογή παρουσιαζόταν ως «λύση ανάγκης», προσωρινή, όπως μας διαβεβαίωναν. Και τότε ο Παρατηρητής ήταν η μοναδική φωνή που έλεγε το αυτονόητο. Ότι τα δικαστικά μέγαρα δεν είναι αποθήκες για να τα βάζεις εκτός πόλης.

Σε όλη τη χώρα και σε όλη την Ευρώπη, τα δικαστήρια βρίσκονται στον αστικό ιστό, σε κεντρικά σημεία. Όχι μόνο για λόγους συμβολισμού, αλλά γιατί η Δικαιοσύνη οφείλει να είναι παρούσα στην καρδιά της πόλης. Τα δικαστικά μέγαρα αποτελούν σημεία αναφοράς. Είναι λειτουργικά, προσβάσιμα, και κατά κανόνα, αρχιτεκτονικά επιβλητικά.

Στην Άρτα, επιλέχθηκε το ποτάμι.

Τότε, για την ιστορία, οι δικηγόροι ξεκίνησαν απεργία διαρκείας για να αποτρέψουν τη μεταφορά. Δεν άντεξαν όμως την πίεση. Έκαναν πίσω. Συμβιβάστηκαν. Οι δε εργαζόμενοι ήταν εξαρχής υπέρ της επιλογής, σε βαθμό που, ας μην το ξεχνάμε, υπήρξαν και ευθείες απειλές προς τον Παρατηρητή επειδή υποστήριζε την αντίθετη άποψη.

Αυτά δεν τα θυμάται κανείς σήμερα;

Είκοσι χρόνια μετά, ανακαλύπτουμε ότι εκτός πόλης δεν εξυπηρετούνται ούτε οι εργαζόμενοι, ούτε οι δικηγόροι, ούτε, κυρίως, η ίδια η απονομή της Δικαιοσύνης. Αυτό που τότε παρουσιαζόταν ως «λύση», αποδεικνύεται σήμερα πρόβλημα.

Στερνή τους γνώση…

Εκτός κι αν κάποιοι έχουν πειστεί ότι επίκειται η παραχώρηση του Στρατόπεδο ΒΕΡΣΗ για τη δημιουργία νέων δικαστηρίων και στήνεται ήδη το σχετικό σκηνικό. Αν κυριαρχεί αυτή η αφελής προσδοκία, ας προσέξουν μόνο μην αλλάξουν ξανά πλευρά και χαθεί το «όνειρο» πριν καν αποκτήσει ρεαλιστική βάση.

Σε επόμενο κείμενό μας, με τίτλο «Φρούδες οι ελπίδες για το ΒΕΡΣΗ», θα αναλύσουμε γιατί οι συγκεκριμένες διαδικασίες δεν έχουν, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, ούτε θεσμική ωριμότητα, ούτε χρηματοδοτική εξασφάλιση, ούτε πραγματική προοπτική.

Η μνήμη στην τοπική πολιτική είναι κοντή. Τα αρχεία όμως, όχι.

 

Λ.Σ.

• Επόμενο >