ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΑΡΤΑΣ -

Το ίδιο έργο. Οι ίδιοι πρωταγωνιστές. Το ίδιο αποτέλεσμα προδιαγεγραμμένο.

Ο Αλέκος Καχριμάνης και ο Βασίλης Ψαθάς επιστρέφουν με «άξονες αξιοποίησης» για το στρατόπεδο ΒΕΡΣΗ, λες και δεν έχει προηγηθεί τίποτα.
Λες και δεν υπάρχει Παπακώστα. Λες και δεν έχουν προηγηθεί χρόνια εξαγγελιών, δηλώσεων και πανηγυρισμών για ένα Διοικητήριο που… ακόμη αγνοείται.
Γιατί ας μιλήσουμε καθαρά.
Το Παπακώστα δεν καθυστέρησε. Δεν «ωρίμασε». Δεν «προχώρησε με δυσκολίες». Απέτυχε.
Και απέτυχε με ευθύνη συγκεκριμένων προσώπων. Του Περιφερειάρχη Ηπείρου και του Αντιπεριφερειάρχη Άρτας.
Το 2021, ο Περιφερειάρχης μιλούσε για «μια άλλη μέρα για την Άρτα».
Ο Αντιπεριφερειάρχης για «στρατηγικό στόχο».
Υπογραφές και συμβόλαια έπεσαν. Δεσμεύσεις δόθηκαν.
Και πέντε χρόνια μετά; Ούτε πέτρα.
Και τώρα, οι ίδιοι άνθρωποι εμφανίζονται με ένα νέο «πακέτο»!

- Διοικητήριο.
- Δικαστικό μέγαρο.
- Ερευνητικό κέντρο.
- Εθνική σχολή.
- «Άρτα Hub».

Όλα μαζί. Χωρίς ιεράρχηση. Χωρίς μελέτη. Χωρίς χρηματοδότηση. Χωρίς καμία σοβαρότητα.
Αυτό δεν είναι σχέδιο. Είναι πολιτική ελαφρότητα.
Γιατί όταν δεν μπορείς να υλοποιήσεις ένα έργο σε έναν χώρο που έχει ήδη παραχωρηθεί, με υπογραφές και διαδικασίες ολοκληρωμένες, δεν έχεις καμία αξιοπιστία να μιλάς για πέντε διαφορετικά έργα σε έναν νέο χώρο.
Δεν σχεδιάζεις. Μεταθέτεις την αποτυχία σου αλλού. Και το χειρότερο; Δημιουργείς σκόπιμα σύγχυση.
Γιατί όταν λες πολλά, στο τέλος δεν κάνεις τίποτα.
Όταν ανοίγεις όλα τα ενδεχόμενα, στην πραγματικότητα κλείνεις τον δρόμο σε κάθε σοβαρή λύση.
Σε αυτό το θολό τοπίο, η τοποθέτηση του Γιώργου Στύλιου έρχεται να βάλει τα πράγματα σε μια σειρά.
Μιλά για έλλειψη σύγκλισης. Για αντικρουόμενες προτάσεις. Για λάθος μήνυμα προς τα Υπουργεία. Και κυρίως, καταθέτει μία συγκεκριμένη πρόταση!
Κέντρο εκπαίδευσης φυλάκων και σχολή αστυφυλάκων.

- Με επαφές στα Υπουργεία.
- Με αυτοψίες στον χώρο.
- Με κοστολογημένη μελέτη.

Δηλαδή, με πραγματικά δεδομένα.
Από τη μία πλευρά, μια πρόταση που μπορεί να υλοποιηθεί. Από την άλλη, ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα πολλαπλών «αξόνων».
Και στη μέση η Άρτα.
Το ερώτημα είναι καθαρά πολιτικό: Θέλουν πραγματικά να γίνει κάτι στο ΒΕΡΣΗ ή απλώς να μη γίνει τίποτα;
Γιατί η μέχρι τώρα πορεία δείχνει το δεύτερο.
Το στρατόπεδο Παπακώστα είναι ένα ξεκάθαρο παράδειγμα πολιτικής ανεπάρκειας.
Και αν συνεχιστεί η ίδια τακτική, το ΒΕΡΣΗ θα έχει την ίδια τύχη.
Πολλά καρπούζια στην ίδια μασχάλη, όπως έχουμε ξαναπεί, δεν κρατιούνται.
Και στην Άρτα, κάποιοι συνεχίζουν να προσποιούνται ότι δεν το έχουν καταλάβει.
Η πόλη δεν χρειάζεται άλλες εξαγγελίες. Χρειάζεται αποτέλεσμα.
Και μέχρι σήμερα, από αυτούς που σχεδιάζουν, αποτέλεσμα δεν υπάρχει.

Β.Σ.

• Επόμενο >