ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΑΡΤΑΣ -

Για σχεδόν δέκα δεκαετίες, κάποιοι συνάνθρωποί μας, για λόγους καθαρής επιβίωσης, έστηναν το καλυβάκι τους σε δημοτικές και δημόσιες εκτάσεις.

Εκτάσεις που, σε πολλές περιπτώσεις, στη συνέχεια νομιμοποιήθηκαν.

Μαζί με αυτούς τους εξ ανάγκης καταπατητές, εμφανίστηκαν και οι «πονηροί»!

Εκείνοι που καταπατούσαν όχι για να ζήσουν, αλλά για να πλουτίσουν, νομιμοποιώντας τις αυθαιρεσίες τους με ψευδομάρτυρες και πολιτικές πλάτες.

Ολόκληρη η Άνω Πόλη (Βαλαώρα), αλλά και σχεδόν όλες οι παραποτάμιες εκτάσεις που απελευθερώθηκαν μετά την κατασκευή του Φράγματος Πουρναρίου, καταπατήθηκαν επί δεκαετίες.

Και αυτό έγινε με τις ευλογίες ή την ανοχή, τοπικών πολιτικών και αυτοδιοικητικών παραγόντων.

Μέχρι και το 1990, δήμαρχοι και τοπικές αρχές «έκαναν τα στραβά μάτια», φοβούμενοι το πολιτικό κόστος και την απώλεια ψήφων.

Ακόμη και ομάδες Ρομά εκμεταλλεύτηκαν αυτή την κατάσταση, καταλαμβάνοντας αξιόλογες εκτάσεις στα όρια της πόλης, χτίζοντας άναρχα, παράνομα και ασύδοτα.

Τέλος σε αυτό το καθεστώς έβαλε ο αείμνηστος Δήμαρχος Αρταίων Κώστας Βάγιας, απελευθερώνοντας τις γνωστές παραποτάμιες εκτάσεις, όπου σήμερα στεγάζονται το Εκθεσιακό Κέντρο, τα Δικαστήρια, τα ΤΕΙ, χώροι στάθμευσης, το Παραποτάμιο Πάρκο και άλλα έργα.

Και τις απελευθέρωσε με «τσαμπουκά». Με προσωπικό ρίσκο. Με κίνδυνο καθαίρεσης και φυλάκισης, καθώς οι εκτάσεις ανήκαν στο Δημόσιο και όχι στον Δήμο.

Ωστόσο, οι καταπατήσεις δεν σταμάτησαν. Συνεχίστηκαν και συνεχίζονται στους πρώην Δήμους που συνενώθηκαν με τον Δήμο Αρταίων. Όχι πλέον για λόγους επιβίωσης, αλλά για καθαρή επαγγελματική εκμετάλλευση.

Τέτοιες καταπατήσεις καταγράφονται και στην περιοχή της Γραμμενίτσας.

Και ήρθαν στην επιφάνεια αυτές τις ημέρες λόγω μιας σοβαρής επένδυσης που πρόκειται (;) να υλοποιηθεί σε δημοτικές εκτάσεις, αλλά προσκρούει σε αντιδράσεις μικροσυμφερόντων μικροκαταπατητών, με ορατό τον κίνδυνο να χαθεί η επένδυση.

Τα μικροσυμφέροντα, σε καμία περίπτωση, δεν μπορούν να αποτελούν φραγμό στην αναπτυξιακή πορεία ενός τόπου.

Για τον λόγο αυτό, ο Παρατηρητής παίρνει ξεκάθαρα και ανεπιφύλακτα θέση υπέρ της επένδυσης.

Την ίδια ώρα, ο Δήμος Αρταίων παρακολουθεί την υπόθεση με… απάθεια, αντί να δώσει άμεσα λύση, με συνοπτικές και θεσμικές διαδικασίες.

Δεν είναι η πρώτη φορά.

Στη Φιλοθέη, λίγοι εκμεταλλευτές βοσκοτόπων αντέδρασαν λυσσαλέα στη δημιουργία Βιομηχανικού Πάρκου, φτάνοντας μέχρι προσωπικές επιθέσεις κατά του τότε Δημάρχου Χρήστου Τσιρογιάννη. Εκείνοι οι λίγοι κατάφεραν να ακυρώσουν το έργο.

Σήμερα, κάποιοι άλλοι λίγοι, στη Γραμμενίτσα, επιχειρούν το ίδιο.

Μικροσυμφέροντα ολίγων απέναντι στο συμφέρον ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας της Άρτας.

Και, δυστυχώς, υπάρχουν και φωνές που τα στηρίζουν.

Θα πει κανείς, αυτοί τη δουλειά τους κάνουν.

Ο Δήμος Αρταίων όμως; Οι δημοτικές παρατάξεις; Τι λένε; Γιατί σιωπούν;

Για τα ψηφαλάκια;

Μάλλον.

Ας μην επικαλούμαστε, λοιπόν, το «κακό μας ριζικό» και ας μη ζηλεύουμε περιοχές που προοδεύουν.

Όταν μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας, δεν μας φταίνε οι άλλοι.

Και κάτι ακόμη!

Οι δημοτικές εκτάσεις για τις οποίες γίνεται λόγος ξεπερνούν τα 1.000 στρέμματα. Χώρος υπάρχει για όλους.

Και για την επένδυση και για τους μικροθιγμένους καταπατητές να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους.

Καλή θέληση να υπάρχει. Γιατί λύση υπάρχει.

Και εδώ κλείνουμε με το αυτονόητο.

Διοίκηση στον Δήμο Αρταίων ασκεί ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο,όχι οι «λαϊκές συνελεύσεις» που στήνονται κατά περίπτωση, δήθεν για το κοινό καλό.

 

Λ.Σ.

Σημείωση: Σε επόμενο κείμενό μας θα παρουσιαστεί αναλυτικά η επένδυση για την οποία αντιδρούν στη Γραμμενίτσα, ώστε να γίνει απολύτως σαφές ποια θα είναι η ζημιά για την περιοχή, αν τελικά δεν υλοποιηθεί.

• Επόμενο >